γυναίκες στην περιεμμηνόπαυση και εμμηνόπαυση
Όταν έρχεται η στιγμή να βάλεις ξανά τον εαυτό σου προτεραιότητα... Αδράξτε την ευκαιρία και δηλώστε συμμετοχή για τον επόμενο κύκλο μας που αρχίζει σύντομα!
Κάπου μέσα στην περιεμμηνόπαυση και την εμμηνόπαυση, ανάμεσα στις αλλαγές του σώματος, της διάθεσης και της καθημερινότητας, ίσως βαθιά μέσα σου νιώσεις πως ήρθε η ώρα να σε βάλεις προτεραιότητα.
Και τότε, κάτι αρχίζει να αλλάζει.
Ξεκινάς να συμφιλιώνεσαι με τις αλλαγές και με τα «κομμάτια» σου που νιώθεις πως χάνονται, με τις μεταβάσεις που σε αιφνιδιάζουν. Αγκαλιάζεις τον φόβο και αρχίζεις να κοιτάζεις μπροστά.
Αρχίζεις να θυμάσαι ξανά τι σου δίνει χαρά, τι σε εμπνέει, τι σε κάνει να αισθάνεσαι ζωντανή και σταδιακά συνδέεσαι ξανά με τον εαυτό σου, με όσα επιθυμείς τώρα, με το ποια γίνεσαι.
Όταν κάνεις αυτό το βήμα, μπορείς:
Να ηρεμήσεις απέναντι στις αλλαγές του σώματος
Να ακούσεις ξανά τις ανάγκες σου
Να επενδύσεις στον εαυτό σου με αγάπη και τρυφερότητα
Να νιώσεις πιο σίγουρη, πιο ελεύθερη, πιο αυθεντική
Λατρεύω να βλέπω γυναίκες που για χρόνια στάθηκαν δυνατές για όλους τους άλλους να ξαναπιάνουν το νήμα της ζωής τους και να δημιουργούν επιτέλους χώρο για ό,τι τις γεμίζει.
Γι αυτό ακριβώς δημιουργήθηκαν οι Κύκλοι Καρδιάς.
Ένας χώρος ασφαλής, ζεστός και υποστηρικτικός,όπου μπορείς να μοιραστείς, να συνδεθείς, να πάρεις ανάσακαι να δώσεις ξανά προτεραιότητα στον εαυτό σουΈνας χώρος που δεν σου ζητά να είσαι κάτι… παρά μόνο εσύ.
Με τη δύναμή σου, την ευαλωτότητά σου, τις αλλαγές σου, τα «δεν ξέρω» σου.Και με όλη τη σοφία που κουβαλάς.
Ο επόμενος Κύκλος Καρδιάς ξεκινά μόλις συμπληρωθούν οι απαραίτητες συμμετοχές.Αν κάτι μέσα σου ψιθυρίζει πως ήρθε η ώρα να σε φροντίσεις,τότε ίσως αυτός ο Κύκλος να είναι το επόμενο βήμα σου.
Η Άνοιξη της Μετάβασης:
Όταν η Ενέργεια αλλάζει μορφή
Μέσα από την επαφή μου με τις γυναίκες στη φάση της εμμηνόπαυσης, θυμάμαι ξανά και ξανά και αναγνωρίζω πόσο βαθιά μεταβατική είναι αυτή η περίοδος.
Δεν είναι απλώς μια βιολογική αλλαγή, αλλά είναι ένα πέρασμα, μια γέφυρα ανάμεσα σε αυτό που ήταν και σε αυτό που έρχεται. Και μέσα σε αυτή τη διαδρομή, πολλές φορές χάνεται ή καλύτερα μερικές φορές μοιάζει να χάνεται η χαρά, η ζωτικότητα και η λάμψη.
Κι όμως, πιστεύω βαθιά και γνωρίζω βιωματικά ότι αυτά δεν είναι προαιρετικά "extras" που ανήκουν στο παρελθόν. Είναι ουσιαστικά κομμάτια της ύπαρξής μας.
Ακόμα κι όταν νιώθουμε κουρασμένες, αποσυνδεδεμένες ή αβέβαιες, έχουμε κάθε δικαίωμα να νιώθουμε δυνατές, υγιείς και ζωντανές.Σε περιόδους γεμάτες προκλήσεις, εσωτερικές και εξωτερικές, είναι εύκολο να ξεχάσουμε τη δύναμή μας.
Να αμφισβητήσουμε τον εαυτό μας. Να πιστέψουμε ότι η ενέργεια και η λάμψη μας έχουν μειωθεί οριστικά. Αλλά η αλήθεια είναι διαφορετική: η ενέργεια δεν χάνεται, μόνο αλλάζει μορφή.
Ενεργειακά, η άνοιξη είναι μια εκπληκτική εποχή του χρόνου. Παρατηρώ τι κάνει η ενέργεια της γης αυτή τη στιγμή και νιώθω μια βαθιά, παλλόμενη δόνηση που διαπερνά το έδαφος. Αυτή η ενέργεια ανάπτυξης, ανανέωσης και αναζωογόνησης ενεργοποιεί τους χυμούς στα δέντρα, τα μπουμπούκια στους θάμνους, τα πουλιά που χτίζουν τις φωλιές τους και το ανθρώπινο ενεργειακό πεδίο.
Αυτό σημαίνει ΚΙ ΕΜΑΣ!Δεν χρειάζονται μεγάλες αλλαγές για να γίνει αυτή η μετάβαση.
Μικρές, καθημερινές πράξεις αρκούν: μια βόλτα στη φύση, λίγη κίνηση, φροντίδα του χώρου μας, απομάκρυνση από ό,τι μας βαραίνει.Κυρίως, χρειάζεται να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να ξανανιώσουμε ζωντανές, δυνατές, λαμπερές.
Να θυμηθούμε ότι δεν χρειάζεται να περιμένουμε να έρθει η ενέργεια για να κινηθούμε. Η κίνηση φέρνει την ενέργεια.
Η ενέργεια της άνοιξης καλεί κάθε μας κύτταρο, κάθε ενεργειακό μας σύστημα να ξυπνήσει, να καλωσορίσει νέα ενέργεια και να αφήσει πίσω παλιά μοτίβα, ώστε να αγκαλιάσουμε όλα όσα έχει να προσφέρει η ζωή.
Και η καθεμιά από εμάς μπορεί να συνεργαστεί με αυτή την ενέργεια της άνοιξης για να αποκτήσει πρόσβαση στη δική της δύναμη, λάμψη και ζωτικότητα!
Ο κριτής μέσα σου
Έχεις νιώσει ποτέ ότι μέσα σου υπάρχει μια φωνή που σε κρίνει για κάθε σου λάθος;Που σου λέει ότι «δεν είσαι αρκετός/ή», ότι «θα έπρεπε να τα καταφέρνεις καλύτερα», ότι «κάτι δεν κάνεις σωστά»;
Μήπως αυτή η φωνή εμφανίζεται όταν παίρνεις χρόνο για τον εαυτό σου;Ή όταν δεν χωράς πλέον στις προσδοκίες των γύρω σου ή στις δικές σουΑν ναι, δεν είσαι μόνος/η. Αυτή η φωνή δεν προσπαθεί να σε πληγώσει.Προσπαθεί να σε προστατέψει.
Ο εσωτερικός κριτής γεννήθηκε πολύ νωρίς:όταν ένα βλέμμα αποδοκιμασίας, μια παρατήρηση, ένας κανόνας ή μια προσδοκία έδειξαν στο παιδικό σου μυαλό τι "επιτρέπεται" και τι όχι.
Ήταν τότε που πίστεψες ότι, για να είσαι ασφαλής, αποδεκτός/ή, αγαπημένος/η, πρέπει να είσαι καλός, σωστός, τακτικός, γενναιόδωρος, ευχάριστος.
Σκέψου το λίγο:Μήπως έχεις μεγαλώσει με την ιδέα ότι δεν κάνει να σκέφτεσαι τον εαυτό σου πρώτα;
Μήπως ένιωθες άσχημα όταν δεν μοιραζόσουν, όταν έκανες λάθος, όταν δεν έμοιαζες με αυτό που "έπρεπε";
Μήπως άκουγες συχνά ότι πρέπει «να φτιάξεις τα μαλλιά σου», «να είσαι ευγενικός», «να μην κάνεις φασαρία», «να προσέχεις να μη ντροπιάσεις κανέναν»;
Αν το ζούσες αυτό, ο εσωτερικός σου κριτής έκανε το μόνο που μπορούσε:μπήκε μπροστά από τους άλλους για να σε προλάβει, για να σε προστατέψει από την απόρριψη.
Το πρόβλημα; Ότι συνεχίζει να το κάνει ακόμη κι όταν δεν χρειάζεται πια.
Ακόμη κι όταν δεν είσαι παιδί.Ακόμη κι όταν η ζωή σου ζητά να σταθείς λίγο πιο ελεύθερος, λίγο πιο αυθεντικός, λίγο πιο εσύ.
Κι όταν αυτή η φωνή γίνεται πολύ αυστηρή ή και κακοποιητική;Τότε συνήθως επαναλαμβάνει λόγια που κάποτε άκουσες ή τρόπους που κάποτε είδες.Όχι γιατί θέλει το κακό σου, αλλά γιατί έχει μάθει πως αυτός είναι ο τρόπος να σε "προστατέψει".
Αλλά εδώ υπάρχει κάτι σημαντικό:ο εσωτερικός κριτής έχει και ένα κρυμμένο δώρο.Κάθε φορά που σε επικρίνει, σου δείχνει έναν παλιό κανόνα που ακόμη σε επηρεάζει.
Ένα κομμάτι σου που λειτουργεί στον αυτόματο.Μια αξία ή μια προσδοκία που ίσως δεν σου ανήκει πια.Κι όταν αρχίσεις να τον ακούς όχι για να υποταχθείς, αλλά για να καταλάβεις από πού έρχονται οι φόβοι του…τότε η φωνή του αλλάζει.Γίνεται πιο ήρεμη.Πιο συνεργάσιμη.Και με τον καιρό, γίνεται μια πηγή αυτογνωσίας — όχι αυτοκατηγορίας.
Αν θέλεις να το δοκιμάσεις, ρώτησε τον την επόμενη φορά που μιλήσει:«Τι φοβάσαι ότι θα συμβεί; Τι προσπαθείς να προστατέψεις;»
Ίσως ανακαλύψεις ότι πίσω από την πιο σκληρή σου φωνή κρύβεται το πιο φοβισμένο και το πιο πιστό κομμάτι σου.
Μήπως όμως δεν το χρειάζεσαι με τον ίδιο τρόπο πια;